In de media

Hieronder staan artikelen die zijn opgenomen in diverse tijdschriften.

Veel leesplezier.

Kosta (Nederlandstalig blad aan de Costa del Sol, Spanje) over de beleving met Life Coaching en Mirjam haar paarden. Lees het Artikel - nov 2011
Horsimo. Alledaags met meer gevoel - mei '08
Dierjournaal. Dé verleiding - april '08
Dierjournaal. Dé beslissing - mrt '08
Dierjournaal. Paard aan de ketting - febr '08
Dierjournaal. Contact op afstand - jan '08
Taiji Vizier - Van top to toe - dec '07
Dierjournaal. Natuurlijk honden genezen - nov '07
Paard & Spul. Bewustwording & Communicatie - mrt '07
Tai chi verovert het bedrijfsleven door Dieuwke Westra
De vrijruiter. Hét blad voor de recreatieruiter

Naam blad: Horsimo, redactie: Hélène Godefroy en Mirjam Diepenbrock

Datum uitgifte: mei 2008

Mirjam Diepenbrock is holistisch dierentherapeute en tai chi trainer. Ze woont sinds september 2007 met haar gezin in Andalusië. In dit door bergen en zee omgeven Spaanse land is ze dagelijks druk met het begeleiden van mens en dier, maar komt daarvoor ook naar Nederland. Mirjam geeft consulten (ook per telefoon), workshops en tai chi trainingen o.a. met paarden in Nederland, België en Spanje.

Holistische dierentherapie kan uitkomst bieden

Alledaags met meer gevoel

Chico, een twintigjarige bruine Anglo-Arabische ruin, werd ruim twee jaar geleden gekocht door de Nederlandse Mariëtte, die net als de holistisch dierentherapeute Mirjam Diepenbrock in Andalusië woont. Voordat Chico bij Mariëtte kwam stond hij het merendeel van de dag in een stalletje, kreeg maar één keer per dag water en eten, en werd bereden met een zeer scherp bit, ook wel het seraton èn ty-down rijden genoemd. Het ging niet goed met Chico. Mirjam nam hem onder handen.

“Niet zo gek dat Chico niet bepaald een allemansvriend was geworden. Behalve door de behandeling van zijn voormalige Spaanse eigenaar had hij veel pijn omdat zijn ligamenten (bindweefsels die bot met bot verbinden, red.) aan het verkalken waren”, licht Mirjam toe.
Toen Mariëtte het paard had gekocht gaf ze hem pijnstillers, ging niet op hem rijden, maar liet ze hem wel op vlak terrein lopen. Mariëtte vroeg Mirjam of ze haar wat meer kon vertellen over de manier van Chico’s ‘zijn’, de gevoeligheden in zijn lichaam, én wat hij dacht!

Intuïtieve communicatie
Te weten willen komen hoe een paard zich voelt en wat hij denkt, lijkt een niet reële wens. Een paard kan immers niet praten. Maar Mirjam werkt tijdens een consult met intuïtieve communicatie en/of een healing, waardoor dingen kunnen horen en (aan)voelen op een verfijndere manier mogelijk zijn.
(Door intuïtieve communicatie kunnen opmerkelijke dingen aan het licht komen. Blijkt een “energiebaan” – bekend uit o.a. de Traditionele Chinese geneeskunde – bij iemand, een mens of een paard, verstoord of geblokkeerd dan kan een zogenaamde “healing” hierbij helpen. Een healing is het opruimen van storende invloeden in iemands aura of chakra’s, anders gezegd werkt een healing op energieniveau waardoor vastzittende energie weer kan gaan stromen, red.)
“Healing van en/of intuïtief communiceren met dieren is niet spannend of eng. Het is voor de meeste mensen vaak nog iets onbekends. Toch is iedereen in staat om het te leren. Het proces begint echter bij het vinden en volgen van je eigen gevoelens”, aldus Mirjam. Ze bracht een bijzonder bezoek aan Chico, thuis bij Mariëtte in het dorpje Monda, dat bij het natuurreservaat ‘Sierra de las Nievas’ ligt.

Mirjam: “Toen ik bij het huis van Mariëtte aankwam stonden haar paardjes Chico, Perla en de Shetlander Luna onder de carport te schuilen voor de regen. Ik had Chico al een keer gezien en nu dwong hij zijn consult letterlijk af door de andere paarden buiten mijn bereik te houden. Hierdoor moesten we alle drie – Mariëtte’s zus was erbij – de aandacht op hem vestigden. Alsof het dier voelde dat ik speciaal voor hem kwam!
Met mijn handen tastte ik zijn lichaam af en voelde een enorme druk op zijn kaken. Bovendien voelde ik dat hij, vergeleken bij de vorige keer, een opening had in zijn hart.” (Het hart of hartchakra is volgens meerdere leringen een opslagplaats van gevoel. Daaraan refereren ook uitdrukkingen als “hartenpijn”, “hartenkreet”of “dat komt recht uit mijn hart”, red.) “Het mocht meer gaan stromen. Hierdoor zou Chico zijn liefde kunnen tonen in plaats van de hele tijd zijn oren in zijn nek te leggen. Ik mocht mijn handen in eerste instantie niet op zijn bekkengebied leggen. Hij was dus duidelijk niet gewend aan menselijk contact. Mariëtte informeerde me dat Chico achter wat stram liep. Op het moment dat ik de stilte opzocht en meer gegrond ging staan, voelde ik Chico nog meer ontspannen.
Ik vroeg hem in gedachte om zijn kaken iets meer te ontspannen en zijn hart nog wat verder open te stellen. Direct daarna begon Chico enorm te gapen. Zijn ogen gingen ook zachter staan. Het dier stapte naar me toe, bleef staan en likte mijn handen. Mariëtte geloofde haar ogen niet. Dit had ze nog nooit met Chico meegemaakt. Ze was helemaal ontroerd door het plotseling tonen van zijn affiniteit. In mijn gesprek met Chico gaf hij ook aan dat hij de wind en regen erg onplezierig vond.
Nu geeft Mariëtte hem elke regenachtige dag een deken en is Chico helemaal in zijn nopjes.
Mariëtte wordt zich steeds meer bewust van de signalen die haar dieren haar geven en door dichtbij haar eigen gevoel te staan krijgt ze inzicht in de betekenis van de signalen.”

Begrip
Mariëtte vertelt: “Op een avond, nadat ik de paarden eten had gegeven, wreef ik Chico lekker droog. In gedachten vertelde ik hem dat ik hem zijn deken op ging leggen. Ik had zijn lint al los gemaakt en dan loop hij gewoonlijk meteen naar het gras om wat te grazen. Nu deed hij maar een paar stappen naar voren en bleef heel ontspannen staan wachten tot ik met zijn deken aankwam. Perla, zijn driejarige Andalusische vriendin, had intussen het scheidingslint los gepeuterd en stond gedwee te wachten op wat er zou gaan gebeuren. Toen ik Chico zijn deken op deed stond hij, net als tijdens het consult van Mirjam, alsmaar te gapen. Samen liepen we de heuvel op in de richting van de stal waar ik hem hooi gaf. Het klinkt allemaal heel alledaags, maar het voelde heel speciaal en nog meer ontspannen dan op andere dagen. Ik weet dat Chico me begreep toen ik hem in gedachten vertelde wat ik ging doen en het voelde zo dichtbij dat ik het bijna aan kon raken. Heel bijzonder!”

Naam blad: Dier journaal, redactie: Mirjam Diepenbrock

Te verkrijgen via www.dierjournaal.nl

Datum uitgifte: april 2008

Dé verleiding

Verleidingen zijn er altijd. Maar als ik gebeld word met de vraag of ik een 2-jarig Shetland hengstje wil overnemen dan kan ik de verleiding heel moeilijk weerstaan! Het bontgekleurde hengstje had ik al een keer per foto, per e-mail langs zien komen en ik had mijn verrukking al naar iemand uitgesproken. ‘Oh, ik ben gek op Shetjes en hoop dat ik ze ooit weer mag gaan houden!’ Maar ratio stond op dit moment sterker dan mijn gevoel. Vier weken later word ik weer gebeld met de vraag of ik hem toch alsjeblieft wil overnemen want de eigenaresse kan hem niet meer aan. Ze wil hem absoluut niet meer teruggeven aan de vorige eigenaar want de Spanjaard slaat het beestje continue. ‘Wat zal ik doen? Moet ik nu ook dit diertje redden uit Spaanse handen? En waar gaat dit naar toe?‘

Een maand geleden zat ik gezellig met een paar Nederlandse vrouwen over de workshop ‘communiceren met dieren’ te praten en ze konden een korte reading aanvragen voor één van hun dieren. Zo had Froukje een foto met twee honden bij zich die ze graag besproken wilde hebben. En terloops vertelde ze me dat ze een Shetje van een Spanjaard had overgenomen omdat ze hem zo zielig vond. Haar dochter had het laatste zetje gegeven om toch het diertje in hun gezin op te nemen door haar spaarpot te legen. En dat was nu precies het Shetje die ik per e-mail voorbij had zien komen.

Froukje vertelde me dat dit Shetje haar soms bestijgt als ze in zijn weitje bukt om wat drollen te scheppen, hij loopt nijdig naar haar toe als ze met biks aan komt lopen en hij neemt overall gewoon een loopje met haar. Verder was haar indruk wel dat hij goed in zijn vel zat want hij was veel opgewekter en energieker nu hij biks en aandacht kreeg en een weitje met speelbal had. Dit had hij eerder nooit gehad.
Froukje gaf aan dat ze dit Shetje hem in goede handen wilt overdragen want de manier hoe de meeste Spanjaarden met paarden omgaan bevalt haar niet. Tijdens wat gedachten uit te wisselen over een nieuwe plek kreeg het gesprek een totaal andere wending doordat ik haar vragen van het Shetje doorkreeg.

‘Goh, Froukje hoe ga je zelf met grenzen om, stel je grenzen? Kun je je eigen energieveld bewaken zonder dat daar mensen instappen die over je heen gaan?’ Dit was in één keer zo’n ontzettende spiegel dat ze even stil bleef en meteen aangaf dat dit net de dingen zijn waar ze mee aan de slag wilt gaan. Toevallig geeft dit Shetje letterlijk een spiegel waar zij in het leven staat en of ze daar wat aan wilt doen, ja of te nee. Ik heb haar geadviseerd om horsemanship te gaan volgen zodat ze leert hoe ze haar Shetje grenzen moet geven, op een natuurlijke maar leidende manier. We sloten het gesprek beide tevreden af waardoor Froukje haar Shetje niet wegdoet maar samen met hem een heel nieuw hoofdstuk in haar leven gaat bewandelen.

Zo zijn gebeurd het vaker dat mensen over de relatie met hun dier willen bespreken. Dieren zijn vaak onze leraren en als we daar voor open staan, kunnen we onszelf ontwikkelen en weer groeien.

Naam blad: Dier journaal, redactie: Mirjam Diepenbrock

Te verkrijgen via www.dierjournaal.nl

Datum uitgifte: maart 2008

Dé beslissing

Zijn warme ogen, zijn lieve blik, zijn levendigheid en de manier waarop hij op mij reageerde tijdens onze kennismaking waren de redenen om Scoopy op te nemen in onze familie. Zoals sommige lezers al weten hebben we Scoopy (labrador) vanuit een Spaanse hondenopvang in huis gehaald toen hij 7 maanden oud was. Een echt speelmaatje voor onze zoon van 4 en een goed gezelschap voor mijn man en mezelf. Het gevoel bij Scoopy was meteen goed en we waren al snel aan elkaar gehecht. Hoe maak je nou de beslissing om een hond in je gezin op te nemen?

Voordat we uit Nederland vertrokken hadden we al besloten om in Spanje een hond uit te gaan zoeken. De voornaamste reden was om onze zoon een speelkameraadje te geven. We wonen vrij afgelegen en vonden dat een trouwe kameraad altijd fijn is om op terug te vallen. Deze gedachte baseer ik op mijn eigen jeugd waar mijn Shetland pony en onze Bernersennen hond mijn beste kameraden waren. Dankzij hen is mijn motto dat niemand je beter kan aanvoelen dan een dier dat dichtbij je staat. Een dier is altijd blij om je te zien, neemt de tijd voor je als je wilt uitrazen, spelen of je emoties bij hen kwijt wilt. De rust die ze uitstralen en manier van ‘zijn’ is voor mij heel heilzaam geweest.

Een tijdje geleden ging ik hier in een barretje zitten en genoot van het uitzicht over de bergen. Ik bestelde een “cafe con leche” en nam echt even tijd voor mezelf. Al eerder was ik naar honden gaan kijken die hier werden aangeboden maar “toevallig” waren die honden even later al vergeven. Dus wilde ik voor mezelf een hond omschrijven die bij onze gezinssituatie zou passen in plaats van lukraak op zoek te gaan naar een viervoeter. Ik geloof namelijk dat je beter eerst een intentie kunt uitspreken, dat weer loslaat en dan datgene wat op je pad komt ook echt datgene is wat je gedachte had. Dit is in mijn ogen beter dan drastisch op zoek te gaan naar iets terwijl je eigenlijk niet goed weet wat je wilt. Er zijn zoveel verschillende hondenrassen en karakters dat het beter is om van te voren te bedenken wat je wilt. Dan komt het volgens mij ook eerder in je bereik en dan is het aan jou om te beslissen wat je wilt.

Ik sloot mijn ogen en stelde de vraag wat voor soort hondje in ons leven mocht komen. Ik kreeg meteen een gelige kleur van vacht door en een middelgrote hond. Ik nam een slokje van mij “cafe con leche” en nam het lokale suffertje ter hand. Hierin stonden allerlei lokale aangelegenheden. Dat is altijd handig als je in een nieuwe omgeving woont. De categorie dieren greep mijn aandacht en ik zag een tweetal foto’s van hondjes staan waarvan er één een blonde labrador was. Ik begreep eigenlijk al snel waarom een labrador zich aandiende; die staan erom bekend een echte kindervriend te zijn. De volgende dag stonden we al bij het goudkleurige dier van de foto op de stoep en door zijn positieve energie waren we meteen verkocht. Onze zoon heeft zijn naam bedacht; Scoop is de gele graafmachine uit de Tv-serie Bob de Bouwer waar onze zoon een groot fan van is. Wij zorgden er diezelfde dag eerst voor dat we eten, een mand en wat speeltjes in huis hadden alvorens hem de volgende dag mee naar huis te nemen.

Hebben we nu een keuze gemaakt die gebaseerd is op gevoel of op ratio?
Ik denk dat we het gevoel hebben laten spreken. We kijken nu al terug op een leerzame tijd met Scoopy. Hij heeft ons allen al heel wat mooie momenten gegeven en geleerd om naar je gevoel te kijken; iets waarop hij ook is uitgekozen. Vertrouw dus op je gevoel en laat je niet afleiden door de mening van anderen!

Naam blad: Dier journaal, redactie: Lieke Bouwsema en Mirjam Diepenbrock

Te verkrijgen via www.dierjournaal.nl

Datum uitgifte: februari 2008

Het mooiste paard aan de ketting

Vorig jaar stond op het internet de mooie Andalusische hengst Julio te koop. Hij stond vastgebonden aan een korte ketting. Een Nederlandse vrouw die niet ver van mij vandaan in de bergen woont, Helena, viel meteen als een blok voor Julio’s looks. Helena werkt voor een organisatie die opkomt voor verlaten honden, maar ze wilde ook graag deze hengst redden. Met Julio wilde ze het fenomeen paard ontdekken. Maar is charisma alleen al genoeg om een dier te kunnen redden?

Ongeveer vier maanden na mijn emigratie naar Spanje heb ik wat meer tijd gekregen om de omgeving te verkennen. Vanuit de bergen sta ik in een mum van tijd op het strand. Heerlijk. Af en toe neem ik onze hond Scoopy mee naar het strand om hem lekker uit te laten razen langs de kust. Zo kwam ik op het strand in contact met een Nederlandse vrouw die me heeft uitgenodigd om deel te nemen aan een netwerk van Nederlandse vrouwen die in Spanje wonen. Zo zat ik onlangs op een mooie novemberdag buiten in het zonnetje aan de koffie met appeltaart! En Helena vertelde mij haar verhaal over Julio.

Op de dag dat ik naar Julio toe reed, regende het. Zo blij als een kind reed ik met mijn auto voor het eerst onder deze omstandigheden in de steile bergen van Sierra Las Nievas. Door het geploeter door de bergen en mijn hoge adrenaline was het van groot belang om mijn eigen innerlijke rust te hervinden, anders is het moeilijk om telepathisch contact te maken met dieren. De eerste sensaties die tot je komen, zijn in een eerste contact het meest waardevol. Zo gaf Julio aan dat er een enorme druk op zijn kaken en lichaam zat. Hij kon zijn ei niet kwijt. Helena zag hoe mijn lichaam reageerde op het contact met Julio. Op het moment dat zij me wilde vragen of zij en Julio een goede match zouden zijn, reageerde hij zeer vijandig en dominant. Met zijn oren in zijn nek tilde hij, als een echte Andalusiër, hoog zijn voorbenen op en draaide zijn kont naar ons toe. Dit gedrag had ze nog niet eerder zo heftig van hem meegemaakt.

Naast de healing heeft Helena duidelijk inzicht gekregen over Julio’s verleden en behoeftes. Ze onderneemt nu allerlei stappen om Julio’s verhaal handvatten te geven.
Een belangrijk onderdeel dat voor haar naar voren kwam, was dat het redden van een dier en het geven van een goede huisvesting, eten, verzorging en een warm hart niet alle problemen oplost. De spiegeling van Julio’s gedrag naar haar toe was zeer inspirerend.

Dit is overigens niet de eerste keer dat een (herplaatst) dier tijdens een consult een weerspiegeling is van je eigen manier van handelen en manier van zijn. Het blijft bijzonder wat elk dier je te vertellen heeft en dat je daar voor openstaat. top

Naam blad: Dier journaal, redactie: Lieke Bouwsema en Mirjam Diepenbrock

Te verkrijgen via www.dierjournaal.nl

Datum uitgifte: januari 2008

Contact op afstand

Mirjam Diepenbrock, holistisch dierentherapeut en tai chi leraar woont sinds september met haar gezin in het zonovergoten Andalusië, omgeven door bergen en zee. Dagelijks houdt ze zich bezig met het begeleiden van mens en dier in Spanje en in Nederland.

‘Sinds half september hebben we een jonge labrador, Scoopy genaamd, die het heerlijk vindt om samen met mij over de heuvels te rennen en te genieten van het mooie weer. Tijdens het uitlaten van Scoopy loop ik vaak langs een rood huis, waar een paardje aangelijnd voor het huis staat. Iets wat overigens heel gebruikelijk is in Spanje.

Iedere keer als we langs dat paardje lopen, fluit ik even en hebben we contact. In gedachten vertel ik het paardje dat als het weg wil lopen, ze maar naar ons huis of onze tuin moet komen. Ik heb het paard namelijk al eens op de zandweg voor ons huis voorbij zien rennen. Uitbreken lijkt haar favoriete bezigheid te zijn.

Toen ik vorige week langs het huis liep, floot ik weer. Het paardje draaide zich naar me toe, en vanaf vijfhonderd meter afstand zeiden we elkaar gedag. In gedachten, dat wel. Nog diezelfde dag stond ik in de keuken te koken, en hoorde ik de hond hard blaffen. Mijn zoontje van vier riep: “Mama, kom gauw kijken! Er staat een paard in de tuin. Jij moet het paardje helpen!” Nu zegt mijn zoon altijd “paardje helpen” als ik een paard ga behandelen. En omdat het paard in onze tuin stond, ging hij er vanuit dat ik ook dit paard moest helpen.

Onze tuin is nog niet helemaal af. Het hek is nog niet helemaal klaar, en er moet nog een hoop beplant worden. Het paardje kon dus alle kanten op. Maar het bleek parmantig staan. Ook toen ik op haar afliep. Ze draaide zich naar me om en haar neus zocht mijn hand. We maakten fysiek contact, waarbij ze me duidelijk maakte dat er iets moest veranderen aan haar leefomgeving.

Ik deed het paard aan een hondenriem, en liep met haar terug naar het rode huis. Ik belde aan. Niemand deed open. Maar na verloop van tijd kwam er een Duitse vrouw aanrijden, met hoog opgespoten lippen, en meer…. Ze vertelde dat het paardje niet van haar was, maar van een Spanjaard die er nooit naar omkeek. Zij zette het dier altijd op een ander stukje grond, zodat het kon eten en niet zou verhongeren. Maar omdat ze weinig tijd had, besteedde ze verder geen aandacht aan het paard.

Ik begreep dan ook direct wat het paard mij in de tuin wilde vertellen. Ik heb de Duitse vrouw aangeboden het paard te herplaatsen bij mensen die wél tijd voor haar wilden vrijmaken. Ik kon het paard een plekje geven in de stal waar ik zelf ook rijd. Maar helaas heb ik van de vrouw niets teruggehoord. En ook het paardje heb ik niet meer gezien’ aldus Mirjam.

Probeer het zelf ook eens dieren aandacht in gedachten te geven. Stuur ze liefde, kracht of vreugde. Dit geeft een dier een positief gevoel en kracht. top

Van Top to Toe

Met pijn in mijn hart heb ik de Andalusische bergen en de zee verlaten voor een eerste bezoek aan Nederland sinds onze emigratie in augustus jl. Pffff, viel niet mee om een kleintje van 4,5 jaar achter te laten, een abandoned dog van 8 maanden oud en oh ja, mijn man ook ;-) die naast zijn werk het reilen en zeilen in huis gedurende mijn afwezigheid moest overnemen. Aan de andere kant voelde het ook een beetje als vakantie, om tijd voor mezelf te krijgen!

De dagen in Nederland voorafgaand aan de workshop waren leuk en gezellig maar ik had me heel erg verheugd op het wederzien van mijn vrijdagochtend groepje tai chi bij Joppe Douwes en de mensen die bij Lauren Smith zouden komen trainen. De sfeer is altijd warm en hartelijk. Sinds ik tai chi beoefen zijn de grenzen van leeftijd en achtergronden van mensen weggevallen. Er bestaat in de tai chi wereld volgens mij geen beeldvorming over hoe mensen moeten zijn.

De thema's van Lauren Smith over lichaamsbewustzijn spreken mij bijzonder aan temeer omdat ik zelf workshops verzorg over intuitie, bewustwording en healing voor dierenliefhebbers. Door meer bewust te worden van jezelf en om je heen, kun je ook weer beter met een dier in contact komen.
Lauren heeft ook een bijzondere kracht om mensen meer connectie te geven in het lichaam waardoor je energie krachtiger wordt en dus ook je push heel sterk wordt. Ík werd ook door Lauren goed onder handen genomen! Niet alleen mijn houding, energiebeweging en gronding werden bekeken maar ook hoe ik als persoon omga met weerstand op zowel fysiek als emotioneel en mentaal niveau. Doordat Lauren je bewust maakt van je interne energiestroming, ontdek je zelf welke energielijnen connectie maken en welke niet en wat dat met je doet, dit terwijl je met iemand staat te pushen. Het is net of je je eigen energiestekkertje uit of aan zet, checkt of de bedradingen allemaal goed met elkaar in verbinding staan en hoe krachtig het licht straalt. De partij die je push ontvangt merkt zoveel verschil in je persoonlijkheid, kracht en intentie! Ik blijf dit toch altijd heel speciaal vinden omdat mijn tai chi insteek meer gericht was op het energetische en minder op het martiale.

Enfin, de mentale verandering was bij mij groots dus alleen de healing voor mijn lichaam, die ik van Lauren heb gekregen, is al van onschatbare waarde. En dan ook niet te vergeten wat ik allemaal heb meegekregen over lichaamsbewustzijn en heb geleerd over het pushen. Wie weet krijg ik Lauren nog zo gek om ook hier in Zuid Spanje te komen trainen en les te geven! Ach, wie weet staan wij de volgende keer wel te pushen, in de zon op een berg kijkend naar de zee!

Warme groeten vanuit Andalusië,
Mirjam Diepenbrock

Naam blad: Dier journaal, redactie: Lieke Bouwsema en Mirjam Diepenbrock

Te verkrijgen via www.dierjournaal.nl

Datum uitgifte: november 2007

Natuurlijk honden genezen

Vijf jaar geleden richtte Mirjam Diepenbrock een praktijk op waarin ze zich specialiseert in de relatie tussen mens en dier. Haar doel is om deze groepen dichter naar elkaar toe te laten groeien en zo van elkaar te leren. Mirjam behandelt de dieren vanuit een holistische werkwijze. Dit betekent dat zij in haar behandeling verder kijkt dan alleen naar de klacht zelf. Ze probeert de bron van de kwaal te achterhalen en gaat daarmee aan de slag.

Waarom natuurlijke geneeswijze?

Mijn eigen ervaring leert dat klachten vaak een reflectie zijn op je mentale, emotionele en lichamelijke (on)balans. Dus als je bijvoorbeeld last hebt van je nek, wil een nekmassage wel tijdelijk helpen maar is het van belang om te kijken of er andere blokkades aanwezig zijn zoals stress of een verkeerde houding.

Hoe kom je daarbij?
Zelf ben ik ook vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Door in contact te komen met een alternatief genezer leerde ik dat klachten op meerder niveaus te beleggen zijn. Door bewust te worden van eigen lichaamsenergie en helend vermogen werk ik nu zelf met dieren, met de meest uiteenlopende problemen. Dieren weten als geen ander wat er aan de hand is en kunnen dat heel direct aangeven.

In welke dieren heb jij je gespecialiseerd?
Ik heb ervaring met honden, katten, paarden, konijnen, cavia's, geiten en zelfs kippen.

Met welke klachten komen zij naar de praktijk?
De klachten zijn zeer uiteenlopend. De dieren kunnen gedragsproblemen hebben zoals angst voor andere dieren, mensen of vuurwerk of kunnen zich niet aanpassen in een nieuwe leefsituatie. Maar er komen ook zieke dieren met bijvoorbeeld nierproblemen of een allergie. Toch blijft voor mij de dierenarts de leidende persoon. Bij acute gevallen moet je hem altijd raadplegen.

Welke behandelmethodes en middelen bied jij aan?
Mijn manier van werken is heel simpel, doeltreffend en zacht. Ik geef het dier energie om aan zijn eigen herstel te werken. Maar ik gebruik vaak producten zoals Bach bloesem (sterke natuurlijke concentraten om mentale- en gedragsproblemen weer in balans te brengen) en aromatherapie als aanvulling. Vooral bij honden en paarden zet ik aromatherapie in. De geuren en de natuurlijke krachten van bijvoorbeeld lavendel, mandarijn en geranium zijn verbluffend. Pure lavendel is bijvoorbeeld mijn favoriet bij wondjes, muggenbulten en brandwonden. Bovendien werkt deze olie erg rustgevend.

Bewustwording & Communicatie

Paard & Spul - Editie 03 - 2007 - Jaargang 5

Paarden spiegelen onbewuste emoties en gedrag van mensen. Ze voelen dwars door ieder masker heen wat iemand werkelijk bedoeld. Een paard heeft geen vooroordelen en geeft je duidelijk aan waar je groeimogelijkheden liggen.
Mede geïnspireerd door het boek 'Ruiter tussen twee Werelden' van Linda Kohanov hebben Mirjam Diepenbrock – Natuurlijk dieren genezen en Sonja Veltkamp - Paarden spiegelen de workshop Bewustwording & Communicatie ontwikkeld. In deze workshop ligt de nadruk op de spiegeling van jou en je (eigen) paard in de meest brede zin van het woord. Waarom reageert je paard op een bepaalde manier op jou? Ligt dat aan je paard of ligt het aan jezelf?
Mirjam en Sonja gaan de uitdaging met jou en je (eigen) paard aan. Je leert je eigen emoties (her)kennen en begrijpen, daardoor kom je zelf meer in balans en kun je een betere communicatie met je paard tot stand brengen. Dit houdt in dat je je bewust wordt van je eigen energie/ weerstand/ blokkades én van je mogelijkheden. Je leert je bewust te worden van de boodschap die het paard voor jou heeft en hoe je hiermee de relatie met zowel jezelf als je paard kunt verbeteren.
De workshop is in vele opzichten uniek o.a. omdat je je eigen paard mee kunt nemen en we zodoende direct 1-op-1 aan de slag kunnen. Dat doen we door naar jou, je paard en jullie relatie in zijn geheel te kijken: hoe creëer je synergie met elkaar en hoe ontstaat er een duidelijke communicatie met het paard zowel tijdens het rijden als op de grond. Doordat jij je lichamelijke en emotionele blokkades doorbreekt zal het paard zich meer openstellen en ervaar je tevens dat er meer ruimte komt tijdens het rijden van paarden waardoor de hulpen zachter worden en de communicatie duidelijker.

Kernwoorden: contact, intuïtie, emoties, vertrouwen, grenzen, communicatie, creativiteit, ontspanning en lichaamsbewustzijn/ emotioneel lichaamswerk.

Mirjam Diepenbrock heeft een praktijk waarbij ze dieren met geestelijke en lichamelijk klachten behandeld, advies geeft over de relatie tussen mens - dier en workshops en cursussen geeft in Nederland en Spanje (Nederlands-talig). Mirjam is aspirant Taiji leraar en geeft energetische oefeningen - op basis van het Taiji Quan* principe. De principes worden doorgevoerd in haar workshops en cursussen en Mirjam geeft les 'Taiji te paard'. De taiji is een training om balans te voelen en te ervaren, om bewust te worden wat je lichaam doet bij de kleinste veranderingen in je lichaam en wat dat van invloed heeft op het dier. Uiteindelijk heeft het als doel om zowel 'mind- body en soul' één te laten worden voor een optimale gezondheid en een emotionele balans. De meeste mensen hebben waarschijnlijk gehoord van de Feldenkrais-principe en centered riding. De oorsprong van deze principes ligt in de Taiji Quan methode en zijn dus verwesterd om ook de Westerlingen de kracht van Taiji mee te geven. Voor meer informatie kijk op www.natuurlijkdierengenezen.nl.

Sonja Veltkamp begeleidt als intuïtief coach mensen bij hun proces van persoonlijke groei en/of creatieve ontwikkeling. Van oudsher is zij werkzaam als art director en docent beeldende vorming, de afgelopen vijf jaar heeft zij zich echter meer en meer gespecialiseerd in coaching door middel van intuïtie, creativiteit én het spiegelen met paarden. Naast haar werk als coach geeft zij een verscheidenheid aan workshops op het gebied van bewustwording, communicatie en creatieve ontwikkeling.

Tai Chi verovert het bedrijfsleven

Door: Dieuwke Westra
HILVERSUM, 14 maart 2007- Werknemers binnen grote bedrijven als KPN, DSM, KLM, Brabantia, gemeente Rotterdam en de ING-bank zijn massaal aan de vechtsport. Zij hebben zich gestort op een steeds vaker voorkomend fenomeen binnen het bedrijfsleven: lessen Tai Chi. Deze van oorsprong Chinese krijgskunst baant zich steeds verder een weg in het arbeidsleven van deze werknemers. Maar wat is Tai Chi nou eigenlijk? Hoe gaat het in zijn werk? En hoe kan het dat juist een vechtsport zo bevorderlijk is voor de werkomstandigheden? Deze vragen stelden we aan Joppe Douwes, hij is Tai Chi docent en geeft regelmatig workshops binnen het bedrijfsleven.

Tai Chi is een vechtsport die gebaseerd is op een eeuwenoude Chinese krijgskunst. Hoewel vechtsporten vaak geassocieerd worden met snelle krachtige en ingewikkelde bewegingen, zijn de bewegingen binnen de Tai Chi toegankelijk en vaak traag. Iedereen, jong of oud, sportief of juist niet sportief kan aan deze sport deelnemen. Wat de sport nog toegankelijker maakt is dat er geen sportkleding voor nodig is. Douwes: “Tai Chi kun je ook in je gewone kleding doen. Doordat het lichamelijk niet intensief is, zweet je niet zo veel en is speciale sportkleding geen vereiste. “
Waarom bedrijven als de ING-bank, KLM en KPN hun werknemers Tai CHi lessen laten volgen? Omdat deze sport positieve effecten heeft op arbeidsconflicten, alertheid en bloeddoorstroming. Daarnaast wordt het stresslevel verlaagt en zorgt Tai Chi voor een ontspannen gevoel. Ook voor de teambuilding binnen een bedrijf is de Tai Chi bevorderlijk. Douwes “Door de Tai Chi zien werknemers hoe ze op bepaalde tendensen reageren. Men gaat elkaar beter begrijpen en er ontstaat een gemeenschappelijk bewustzijn.”
In het bedrijfsleven zijn lessen Tai Chi daardoor een ideale manier om de werkomstandigheden te verbeteren. De werknemer kan bij wijze van spreke van zijn of haar plaats achter het bureau opstaan en direct doorlopen naar de TaiChi ruimte. Zonder zich om te kleden en zonder dat er verdere vereisten aan worden gesteld.

Waar het bij de Tai Chi vooral om draait is de manier waarop men beweegt en de bewustwording van de manier waarop je je lichaam gebruikt. Douwes: “Het besef van je eigen fysieke lichaam en haar mogelijkheden wordt door het beoefenen van de TaiChi steeds groter. De Tai Chi stimuleert de natuurlijke harmonische manier van bewegen.”
Dat klinkt ingewikkeld.. “Je kunt Tai Chi voorstellen als een soort massage voor je ingewanden. Door de bewegingen, masseer je als het ware je organen, waardoor je je prettig en ontspannen gaat voelen. Mede hierdoor wordt je bewuster van jezelf en je eigen bewegingen.”
Toch draagt Tai Chi niet alleen bij aan de bewustwording van het eigen lichaam, maar ook aan die van je eigen impulsen en de manier waarop je reageert op anderen. In de TaiChi workshops en lessen in het bedrijfsleven wordt hieraan extra aandacht besteed. Iemand die in zijn of haar werk vaak fel reageert op veranderende situaties, zal tijdens het sporten ook feller reageren op iemand die hem een duw geeft dan iemand die rustiger van aard is.
De manier waarop iemand tijdens het sporten op de ander reageert zegt volgens Joppe Douwes veel over de manier waarop iemand in werksituaties reageert. “Onbewust reageren mensen in bepaalde situaties altijd op dezelfde manier. Dit is een natuurlijke reactie. De Tai Chi probeert mensen hiervan bewust te maken en hen inzicht te geven in hun eigen reflexen.” Uiteindelijk geeft dit de werknemer ook inzicht in zijn eigen gedrag. Als een werknemer doorkrijgt dat hij in bepaalde situaties bijvoorbeeld té sterk reageert, kan hij daaraan gaan werken. Zo kan de Tai Chi leiden tot verbetering van de werkomstandigheden.

Hoewel over Tai Chi vaak lacherig wordt gedaan en er een beeld bestaat dat het zweverig en vaag zou zijn, heeft Douwes met name positieve ontvangen op zijn workshops. “Ruim tachtig procent vind het naderhand heel leuk. Maar natuurlijk heb je van te voren ook vaak kritische mensen. Kritische mensen vind ik zelf het leukst om les aan te geven.”
Waarom? “Deze mensen nemen niet alles zomaar aan voor waar. Ik zie het juist als een grote uitdaging om aan hen les te geven.” Ook hogerop geleiden vind Douwes een prettige groep om les aan te geven. “Zij zijn vaker meer geïnteresseerd in de Tai Chi en hebben een andere mentaliteit dan bijvoorbeeld werknemers van een verhuisbedrijf. Lageropgeleiden zien Tai Chi vaak als een vage en moeilijke materie en begrijpen het niet altijd. Het begrijpen van het intellectuele concept is voor hen te ingewikkeld.”
Mirjam Diepenbrock, leerling bij Joppe Douwes ziet duidelijk de postitieve aspecten van deze vechtsport. “Door de Tai Chi is bij mij een extra vorm van alertheid ontstaan en is mijn blik ruimer geworden. Ik voel me ontspannen, maar niet slap. Het is een prettige vorm van ontspannenheid. Daarnaast is mijn lichaamsbewustzijn groter geworden en mijn bloeddoorstroming beter. Voorheen had ik vaak last van koude en warme handen, maar daar heb ik nu bijna geen last meer van.”

Voor het bedrijfsleven raadt Diepenbrock, net als Douwes Tai Chi lessen ook zeker aan. De sport maakt je bewuster van jezelf waardoor je uiteindelijk beter op situaties kunt reageren. Naast de postitieve lichamelijke effecten die met iedere vorm van sport samengaan zorgt de Tai Chi ook nog eens voor teambuilding, een hoger stresslevel, hogere alertheid en een ontspannen gevoel. Voor het bedrijfsleven heeft de Tai Chi het bijkomend voordeel dat er geen speciale sportkleding nodig is en dus makkelijk op de werkvloer uitvoerbaar. Douwes: “Al is Tai Chi natuurlijk niet alleen goed binnen het bedrijfsleven, maar ook voor daarbuiten.” top

Naam blad: De vrijruiter, redactie en fotografie: Jolanda Scheepen

Datum uitgifte: december 2006

Artikel:

De invloed van je eigen energie en balans op de omgang met je paard

Workshop Begrip & Balans

Onder deze titel organiseren Mirjam Diepenbrock en Sandra van den Hof een workshop voor iedereen die wil ontdekken wat je eigen energie en balans voor invloed hebben op de omgang met je paard. Ik ben uitgenodigd om zo’n workshop mee te maken.

De workshop vindt plaats in Hechtel (B), waar Sandra zich o.a. bezig houdt met het fokken van Tennessee Walker paarden en de promotie van dit ras in Europa, het beleren en trainen van gangenpaarden, verzorgen van rijlessen, clinics, workshops in binnen- en buitenland op basis van Centered Riding en Natural Horsemanship. Zij is gelicentieerd TWHBEA Instructeur en Centered Riding Instructeur.
Mirjam heeft haar eigen praktijk voor het genezen van dieren en houdt zich bezig met de relatie en communicatie tussen mens en dier. Ze bekijkt de situatie vanuit een holistische visie waardoor de genezing op meerdere niveaus plaatsvindt.
Ze heeft het vermogen om een disbalans in het lichaam door middel van handoplegging, magnetiseren, helderziendheid of acupressuur op te heffen. Haar doel is om mens en dier dichter naar elkaar toe te laten groeien en zo van elkaar te leren.

De deelnemers aan deze workshop blijken allemaal beginners in deze manier van denken over en omgaan met paarden. Ze hebben wel ontdekt dat de traditionele ideeën en methodes niet bij hen passen maar zijn zoekende naar alternatieven.
Terwijl de diverse ervaringen worden uitgewisseld, hoor ik veel geluiden van herkenning. Vrij snel is de wat voorzichtige, afwachtende houding van een aantal deelnemers verdwenen en praat iedereen heel open.
Voor mij is de holistische benadering niet nieuw meer, maar ik kan me zo goed herinneren hoe fijn het was om af en toe mensen tegen te komen die op dezelfde golflengte zaten. Vooral in het stadium dat je je weg nog moet vinden en je vooral mensen ontmoet die je op zijn minst ‘raar’ vinden.

We beginnen met uitleg van Mirjam over wat energie nu eigenlijk is. Ze illustreert dit met behulp van een jas die op de grond ligt. Als je zachtjes aan het uiteinde van de mouw trekt, dan zie je een beweging door de jas gaan. Hou je de jas bij de schouder vast, dan stokt daar de beweging. Zo werkt de energiestroom in je lichaam ook, als er blokkades zijn, dan kan de energie niet verder. Aansluitend doen we, staand in een cirkel, een oefening om de energie in ons eigen lichaam te voelen stromen. Mirjam controleert van iedereen de houding en corrigeert waar nodig.

Daarna legt Sandra uit hoe zij haar paarden huisvest, op een zo natuurlijk mogelijke manier. De merries en de veulens lopen ’s ochtends in een wei, de dekhengst en een jonge hengst staan ieder in een eigen wei. ’s Middags staat één van de merries met haar veulen bij de dekhengst in de paddock. De overige merries hebben eigen paddocks. Alle paddocks hebben schuilstallen en er is hooi, stro en water voor de paarden.
De paarden hebben frisse lucht, voedsel, ruimte om te bewegen en sociale contacten. Door deze manier van houden blijven de paarden lichamelijk en geestelijk gezond. Zelfs op een beperkte oppervlakte kun je hier voor zorgen.

Het volgende onderdeel is je balans te paard. Hiervoor wordt bok met een gezadeld vat gebruikt, zodat we ongestoord kunnen oefenen. Allereerst het opstijgen. Mirjam steunt in de beugel om te controleren of je met je gewicht direct boven het paard komt of dat je aan één kant van het paard blijft hangen.
Daarna neem je de houding aan, waarvan je denkt dat die correct ‘in balans’ is. Er wordt een ‘voor’-foto genomen. Vervolgens gaat Sandra stap voor stap je lichaam langs en controleert je houding op diverse punten. Daarna wordt een ‘na’-foto gemaakt. De verschillen zijn soms best groot. Je kunt natuurlijk niet zomaar even je houding veranderen, maar een keer voelen hoe het anders kan, is een goede basis.

Voor de middag staat op het programma om in twee groepjes te werken, om de beurt te paard bij Sandra en het spiegelen met de paarden bij Mirjam. Het vooruitzicht om op een hengst te gaan rijden, brengt nogal wat opwinding te weeg. Na de heerlijke lunch beginnen we dan ook met z’n allen met een energetische oefening om eerst te aarden, weer met onze beiden benen op de grond te komen.

We rijden in een ronde bak. Het opstijgen zoals we vanochtend geoefend hebben en het zitten in balans. Daarna stappen we in het rond en als de houding/zit goed is, mogen we het paard in flat walk laten gaan. Deze gang is heel comfortabel en bijzonder als je voor het eerst op een gangenpaard rijdt.

Bij het spiegelen werken we met de merries. Je mag de merrie uitkiezen die je het meeste aanspreekt. Vervolgens ga je met Mirjam de paddock in en leg je contact met het paard. Mirjam observeert wat je doet, hoe het paard reageert, vraagt waarom je juist die merrie hebt uitgekozen en hieruit volgt een gesprek over hoe je overkomt op anderen (mens en dier), wat je sterke/zwakke punten zijn etc. De meeste deelnemers zijn zoekende en krijgen van Mirjam een zetje in de goeie richting.

Als we allemaal hebben gereden en hebben gespiegeld, is het al weer tijd voor de evaluatie.
Ik hoor allemaal positieve reacties. Voor iedereen was het een bevestiging dat ze op het goede spoor zitten en een motivatie om verder te gaan op de ingeslagen weg. De organisatie van de dag was prima. Mirjam en Sandra wisselden elkaar af en vulden elkaar prima aan. Het leek me van tevoren een vol en intensief programma en dat was het ook. Maar we hadden tijd genoeg om alle onderdelen te ervaren. Alle aspecten die van invloed zijn op de omgang met paarden zijn aan bod gekomen. Een aanrader voor iedereen die de holistische wijze wil ervaren.

Tekst en foto’s Jolanda Scheepen.